Masz w procesie decyzje, których nie da się opisać sztywnym warunkiem „jeśli X, to Y”, więc zawsze lądują na biurku człowieka. Przy wnioskach urlopowych to na przykład pytanie, czy urlop nie wypada w okresie, w którym firma potrzebuje wszystkich na miejscu. W tym odcinku do workflow z obiegiem wniosków dodajemy agenta, który podejmuje taką decyzję, a potem podpinamy cały workflow pod agenta HR.
Punkt wyjścia
Workflow z poprzedniego odcinka przyjmuje dane wniosku, zapisuje go na liście SharePoint i zależnie od liczby dni ustawia status „Do decyzji dyrektora” albo „Do decyzji przełożonego”. Teraz dochodzi agent.
Krok 1: Klocek agenta z instrukcją o okresach krytycznych
Z menu po lewej dodajesz klocek agenta i wklejasz instrukcję. Agent ma ocenić, czy wniosek mimo wszystko nie powinien trafić do dyrektora ze względu na krytyczne okresy w firmie. Dane wniosku wstrzykujesz do instrukcji dynamicznie z wyzwalacza, a okresy krytyczne wypisujesz wprost:
- inwentaryzacja — drugi tydzień września,
- zamknięcie roku — od 20 grudnia,
- audyt — pierwszy tydzień marca.
To dokładnie ta wiedza, którą ma doświadczona osoba w kadrach. Nie ma jej w żadnym systemie, ale każdy w dziale wie, że wniosku na połowę grudnia nie zatwierdza się bez dyrektora.
Krok 2: Odpowiedź w stałej strukturze
Agent ma zwrócić dwa parametry: ryzyko terminu (tak albo nie — „tak” tylko wtedy, gdy wniosek nachodzi na któryś z okresów) i powód (tekst z uzasadnieniem). W ustawieniach outputu przełączasz odpowiedź na formę ustrukturyzowaną i definiujesz obie właściwości. Dzięki temu dalsze kroki przepływu dostają konkretną wartość, a nie akapit tekstu do interpretacji.
Krok 3: Test samego agenta
Klocek agenta testujesz osobno, na danych z ostatniego wniosku. Wniosek obejmował koniec roku — agent ustawił ryzyko terminu na true z powodem „wniosek obejmuje okres zamknięcia roku”. Interpretacja poprawna.
Dla klocka agenta możesz też przygotować ścieżki ewaluacyjne. Pamiętaj tylko, że ewaluacje zużywają kredyty.
Krok 4: Warunek z OR
Do warunku, który sprawdzał liczbę dni, dodajesz drugi, połączony przez OR: jeśli liczba dni jest większa niż 5 albo ryzyko terminu ma wartość true, wniosek idzie do decyzji dyrektora.
Do testu całości przydaje się zakładka Activity: wybierasz poprzednie uruchomienie i puszczasz cały przepływ jeszcze raz na tych samych danych. Agent znów zadziałał poprawnie, a wniosek trafił do dyrektora.
Krok 5: Workflow jako narzędzie agenta HR
Workflow działa, ale tylko uruchamiany ręcznie. Teraz podpinamy go pod agenta HR, żeby pracownik mógł złożyć wniosek w rozmowie.
- Zmień wyzwalacz workflow z ręcznego na uruchamiany przez agenta. Tu jedyny zgrzyt nowego studia: po zmianie wyzwalacza wartości wejściowe trzeba wyklikać od nowa.
- Zachowaj tę samą kolejność wartości wejściowych. Nazwy są mniej istotne, bo pod spodem i tak powstają domyślne, ale typy muszą się zgadzać w tej samej kolejności.
- Na końcu przepływu dodaj blok z odpowiedzią do agenta.
- W agencie wejdź w Tools → Workflows i wybierz przygotowany workflow.
Krok 6: Opisz agentowi, kiedy i z czym ma go uruchomić
Dodany tool trzeba skonfigurować, inaczej agent nie wie, kiedy po niego sięgnąć. W opisie piszesz wprost: uruchom ten tool za każdym razem, gdy użytkownik chce złożyć wniosek o urlop. Potem opisujesz każdą wartość wejściową albo ustawiasz ją na sztywno — to zasada znana z klasycznego Copilot Studio.
Ciekawe pole to liczba dni. Zamiast pytać o nią użytkownika, opis każe agentowi policzyć różnicę między datą do a datą od. Część danych opis każe agentowi wziąć z konta użytkownika — otwarte pytanie, czy agent da radę sam, czy trzeba będzie podpiąć na przykład Work IQ.
Test całości: działa, ale zmierz czas
Agent uruchomił skill generujący wniosek w PDF, dopytał o stanowisko, dział i osobę zastępującą, a na końcu uruchomił workflow. Wpis pojawił się na liście SharePoint, a w Activity widać, że dane trafiły do przepływu poprawnie — łącznie z liczbą dni wyliczoną z dat.
Celowo nie wycinałem z nagrania czasu oczekiwania na odpowiedź. Obejrzyj ten fragment i oceń sam, czy taki czas jest do przyjęcia w twoim procesie. Kolejność kroków jest tu ułożona pod demo, więc w prawdziwym wdrożeniu jest co optymalizować.
Wnioski po trzech odcinkach z New Experience
Z punktu widzenia dewelopera oceniam nowe studio pozytywnie: pracuje się wygodniej, a wygląd jest zbliżony do rynkowego standardu, więc łatwiej przejść do Copilot Studio z innej technologii. Są miejsca do dopracowania, jak ponowne wyklikiwanie wartości wejściowych po zmianie wyzwalacza — to nowy silnik i przed Microsoftem jeszcze sporo pracy.
Bardziej niż interfejs zastanawiają mnie koszty testów i ewaluacji na nowym silniku. Zanim wpuścisz agenta do przepływu produkcyjnego, policz, ile uruchomień miesięcznie przejdzie przez klocek agenta. Każde z nich zużywa kredyty, w przeciwieństwie do zwykłego warunku.