Wniosek na 3 dni urlopu i wniosek na miesiąc nie powinny trafiać do tej samej osoby. Jeśli dziś pilnuje tego ktoś w kadrach, przeglądając skrzynkę, ten odcinek pokazuje, jak przekazać to workflow w nowym Copilot Studio. Budujemy przepływ, który zapisuje wniosek na liście SharePoint i na podstawie liczby dni ustala, kto podejmuje decyzję.

Pierwsze wrażenie: inny interfejs niż reszta Power Platform

Zakładka Workflows nie przypomina żadnego innego narzędzia z ekosystemu Power Platform — bliżej jej do innych rozwiązań dostępnych na rynku. Akcje dodajesz z menu po lewej albo pod plusem, a klocki i cały widok możesz swobodnie przesuwać. Tego brakowało w Power Automate. Po kliknięciu w akcję jej właściwości pojawiają się po prawej stronie, podobnie jak w Power Apps po zaznaczeniu kontrolki.

Krok 1: Lista SharePoint na wnioski

Lista ma osiem kolumn: imię i nazwisko (to kolumna Title ze zmienioną nazwą), data od, data do, liczba dni, rodzaj urlopu, uzasadnienie, status i email przełożonego.

Krok 2: Wyzwalacz z danymi wniosku

Na start zostawiamy wyzwalacz ręczny i definiujemy w nim te same wartości wejściowe, których potrzebuje lista: imię i nazwisko jako tekst, data od i data do jako daty, liczba dni jako liczba, a do tego rodzaj urlopu, uzasadnienie i email przełożonego.

Krok 3: Zapis wniosku na liście

Pod plusem wyszukujesz SharePoint i akcję Create item. Po skonfigurowaniu połączenia wskazujesz adres witryny i listę, a kolumny uzupełniasz dynamicznie wartościami z wyzwalacza.

Warto znać: przycisk Run przy pojedynczej akcji uruchamia test tylko tego kroku. Od razu widzisz strukturę danych wejściowych i wyjściowych, bez puszczania całego przepływu. W Power Automate tego nie było.

Krok 4: Warunek — powyżej 5 dni decyduje dyrektor

Teraz odwzorowujemy zasadę z regulaminu. Dodajesz warunek: jeśli liczba dni jest większa niż 5, akcja Update item zmienia status wniosku na „Do decyzji dyrektora”. W przeciwnym razie druga akcja Update item ustawia „Do decyzji przełożonego”.

Drugą akcję zrobiłem przez Ctrl+C i Ctrl+V. Wklejona po wybranym kroku od razu się z nim połączyła — wystarczyło zmienić status. Nazwij każdy klocek po ludzku, na przykład „Liczba dni większa od 5” albo „Decyzja dyrektora”. Przy większym przepływie czytelne drzewko oszczędzi ci szukania, który klocek za co odpowiada.

Dalej możesz odwzorować resztę procesu — na przykład przy decyzji dyrektora wysłać maila konektorem Outlook. To już kwestia konkretnego procesu w twojej firmie.

Krok 5: Publikacja i test

Żeby przetestować workflow, trzeba go opublikować. Przepływ z ręcznym wyzwalaczem działa trochę jak child flow — testujesz go prosto z interfejsu, wpisując dane wejściowe.

Test: urlop od 27 września do 27 października. Przepływ zadziałał za pierwszym razem, skierował wniosek do decyzji dyrektora, a na liście pojawił się nowy wpis. Liczbę dni na razie wpisuje użytkownik, ale można ją wyliczać z różnicy dat — w kolejnym odcinku zrobi to za użytkownika agent.

Historia uruchomień i szybka poprawka

Po uruchomieniu widzisz, ile trwała każda akcja i którą ścieżką poszedł wniosek. Tak jak w Power Automate możesz przejrzeć wszystkie właściwości danego uruchomienia i sprawdzić, co poszło nie tak. Nowość: z widoku ostatniego uruchomienia przechodzisz od razu do zakładki Configure i poprawiasz przepływ, bez odświeżania.

Jakie wyzwalacze są dostępne?

W ustawieniu trigger type znajdziesz to, co znasz z Power Automate: uruchamianie cykliczne, reakcję na sygnał z innego serwisu i wywołanie z usług zewnętrznych. Jest też opcja uruchamiania workflow jako tool dla agenta. Po przełączeniu podepniesz go pod agenta HR z poprzedniego odcinka, który przejdzie wtedy całą ścieżkę sam.

Ile to kosztuje?

Ten workflow działa w pełni deterministycznie. Nie ma w nim modelu językowego, który decyduje, którą ścieżką iść — jest czysta logika, więc proces jest szczelny. To ma bezpośrednie przełożenie na koszty:

  • Jeśli w workflow użyjesz czegokolwiek opartego na modelu językowym, kredyty schodzą już na etapie testów — tak samo jak przy agentach w New Experience.
  • Jeśli przepływ jest czysto deterministyczny, kredyty nie są zużywane, a rozliczenie działa według dotychczasowego licencjonowania.

Zanim dodasz do przepływu agenta albo model AI, sprawdź, czy tej decyzji nie da się zapisać zwykłym warunkiem. Jeśli się da — zapisz ją warunkiem i nie płać za nią kredytami.